بله، دندان‌قروچه (براکسیسم) می‌تواند یکی از عوامل تهدیدکننده سلامت و دوام ایمپلنت دندان باشد. افرادی که هنگام خواب یا حتی در طول روز دندان‌های خود را به هم فشار می‌دهند یا روی هم می‌سایند، نیروهای بسیار زیادی به دندان‌ها و ایمپلنت وارد می‌کنند. از آنجا که ایمپلنت برخلاف دندان طبیعی فاقد لیگامان محافظ اطراف ریشه است، این فشارها مستقیماً به استخوان و قطعات ایمپلنت منتقل می‌شوند.

در بسیاری از موارد، دندان‌قروچه باعث شکستن یا لب‌پریدگی روکش، شل شدن پیچ اباتمنت و افزایش احتمال مشکلات پروتزی می‌شود. اگر این فشارها برای مدت طولانی ادامه پیدا کنند، ممکن است تحلیل استخوان اطراف ایمپلنت نیز رخ دهد و در موارد شدید، موفقیت درمان را تحت تأثیر قرار دهد.

البته داشتن دندان‌قروچه به این معنا نیست که فرد نمی‌تواند ایمپلنت انجام دهد. دندانپزشک با بررسی شدت براکسیسم، انتخاب تعداد و قطر مناسب ایمپلنت، تنظیم صحیح اکلوژن و استفاده از روکش مناسب، می‌تواند خطرات را تا حد زیادی کاهش دهد. همچنین در بسیاری از بیماران، استفاده از نایت‌گارد (محافظ شبانه) پس از درمان توصیه می‌شود تا فشارهای ناشی از دندان‌قروچه به حداقل برسد.

در نهایت، اگر عادت به دندان‌قروچه دارید، حتماً قبل از شروع درمان ایمپلنت این موضوع را با دندانپزشک خود در میان بگذارید. تشخیص و مدیریت این عادت، نقش مهمی در افزایش طول عمر ایمپلنت و جلوگیری از بروز مشکلات در سال‌های آینده خواهد داشت.